சங்க இலக்கியத்தில் ஒலிச்சூழலமைவு—-மறைமலை இலக்குவனார்

கட்டுரையின் நோக்கம்:

கண்ணினும் செவியினும் திண்ணிதின் உணரும் உணர்வுடை மாந்தராக விளங்கிய சங்கத் தமிழர், தம்மைச் சுற்றியும் ஒலிக்கும் ஒலிகளையறிந்து அவ்வொலிகளின் வழித் தம் இயக்கத்தை அமைத்துக்கொண்டனர்.

வளியின் போக்கையறிந்து நீரில் கலன்களைச் செலுத்தும் முறைமையையறிந்த தமிழர்,நிலத்தில் தம்மைச் சூழ்ந்தமையும் ஒலிகளின் மாறுபாடுகளை வகைப்படுத்தியறிந்து ஊறு நேர வாய்ப்புள்ள வழிகளைத் தவிர்த்துக் கொள்ளும் விழிப்புணர்வைப் பெற்றிருந்தனர். இனிய ஓசைகளைச் செவியாரத் துய்த்தும் இன்னா ஓசைகளை இனங்கண்டு பிறர்க்குரைத்தும் ஒலிகளை ஒப்புநோக்கிக் கூறியும் தம்மைச் சூழ்ந்திருந்த ஒலிச்சூழலமைவை அவர்கள் ஆய்ந்துரைத்த திறம் இக் கட்டுரைக்குத் தூண்டுகோலாக அமைந்தது.ஒலிகளையும் பேரொலிகளையும் சங்கச் சான்றோர் தமது பாடல்களில் பதிவுசெய்த பாங்கினையும் அவர்கள் விளக்கிய ஒலிவகைமைகளையும் தொகுத்துரைத்தலே இக் கட்டுரையின் நோக்கமாகும்..

ஒலிச்சூழலமைவு-தேவையும் நோக்கமும்:

மனிதன், தன்னைச் சூழ்ந்துவிளங்கும் உயிரினங்களையும் பயிரினங்களையும் ஆய்ந்தறிந்துகொள்வதைப் போன்றே,  வாழுமிடத்தின் ஒலிச்சூழலையும் கூர்ந்துநோக்கவேண்டும் எனக் கருதிய சங்கச்சான்றோர், தாம் படைத்த  இலக்கியத்தில் நிகழ்ச்சிகளையும் கருத்துகளையும் வழங்கியது போன்றே ஒலிச் சூழலமைவையும்  விளக்கியுரைத்தனர். சங்கப்புலவர்களின் தெளிந்த சமகாலச் சமூக விழிப்புணர்வையும் ,விரிந்துபரந்த இயற்கையியல் அறிவையும் புலப்படுத்தும் வகையில் ஒலிச்சூழலமைவு சங்கநூல்களில் சிறப்புற நவிலப்பட்டுள்ளது.

மலைபடுகடாம்-ஒலிக்களஞ்சியம்:

மலையில் ஒலிக்கும் பல்வேறு  ஒலிகளையும்,தொகுத்துக் கூறும் ஒலிக்களஞ்சியமாக மலைபடுகடாம் விளங்குகிறது.

அருவியாடும் தெய்வமகளிர் அதனைக் குடைதலான் எழும் ஓசை, தினைப்புனத்தில் புகுந்த யானையைப் பிடிக்க முற்படுகையில் யானை எழுப்பும் ஒலி, எய் எனும் பன்றியின் கூரிய முள் பட்டு வலி பொறாது கானவர் அழும் அழுகையொலி, கணவர் மார்பில் புலி பாய்ந்ததால் ஏற்பட்ட புண்ணை ஆற்றுதற்காகக் கொடிச்சியர் பாடும் பாட்டொலி,வேங்கைப் பூவைச் சூடுதற்கு மகளிர் ‘புலி புலி’ என்று எழுப்பும் ஆரவாரம்,களிற்றின்துணையொடு வந்துகொண்டிருந்தபோது, வலிமை மிக்க புலி பாய்ந்தமை கண்டு பிடி தன் கிளையோடு சேர்ந்து இடி போன்று எழுப்பிய பேரொலி,,தாய்க்குரங்கின் பிடியிலிருந்து நழுவிக் குரங்குக்குட்டி மலைப்பிளவில் விழுந்தமை கண்டு குரங்குகள் பூசலிடும் ஒலி, நெடிய மலையுச்சியில் அமைந்த தேன்கூட்டைக் கைப்பற்றித் தேனை எடுத்த மகிழ்ச்சியால் கானவர் எழுப்பும் ஆரவாரம், நன்னனுக்குக் கையுறையாகக் கொடுப்பதற்குப் புதிதாகப் பொருள்கள் ஈட்டும் நோக்குடன் அரிய குறும்புகளை வென்று அதனால் ஏற்பட்ட மகிழ்ச்சியில் கானவர் எழுப்பும் ஆரவாரம்,குறவர் தம் பெண்டிருடன் குரவையாடுதலால் ஏற்படும் ஆரவாரம்,சிறுகற்கள் நிறைந்த வழியில் தேர் செல்லும்போது கேட்கும் ஒலி போன்று ஆற்றுவெள்ளம் மலைப்பிளவுகளில் ஒலியெழுப்பியவாறு செல்லும் இரங்கொலி, யானையைப் பயிற்றுவிக்கும் பாகர்கள் பல்வேறு ஒலிகளும் விரவியமொழியால் பயிற்றுவிக்கும் ஓசை,,மூங்கிலைக் குறுக்கே பிளந்து செய்த தட்டையைப் புடைத்தவாறு கிளிகளை ஓட்டும் மகளிர் எழுப்பும் பூசல் ஒலி,வரையாட்டுக் கடா நல்ல ஏற்றுடன் மோதிப் போரிடும் போரொலி,,கோவலரும் குறவரும் சேர்ந்து ஆர்க்கும் ஒலி,,எருமையேறுகள் குளவியும் குறிஞ்சியும் வாடும்படி ஒன்றோடொன்று போரிடும் ஓசை,,பலாச்சுளைகளிலிருந்து கொட்டைகளைப் பிரித்தெடுப்பதற்காகக் கன்றுகளைப் பிணைத்துக்கட்டிச் செலுத்தும் சிறுவர்கள் மணம் கமழும் காந்தள் மடலால் அவற்றை அடித்து ஓட்டும்போது எழுப்பும் ஓசை,கரும்பாலைகளில் கரும்பை ஒடித்துச் சாறு பிழிவதால் ஏற்படும் ஓசை,,தினை குற்றும் மகளிர் பாடும் வள்ளைப் பாட்டொலியும்,நிலத்தைத் தோண்டிச் சேம்பையும் மஞ்சளையும்  பாழாக்கிவிடும் பன்றிகளை விரட்டுவதற்காக அடிக்கப்படும் பன்றிப்பறையோசை,1,இத்துணை ஒலிகளையும் வாங்கிக்கொண்டு எதிரொலி எழுப்பும் மலையின் எதிரொலி ஆகிய ஒலிகள் அனைத்தும் ஒன்றோடொன்றிணைந்தும் தனித்தும் மலையின் மேற்பகுதியிலிருந்தும் கீழ்ப்பகுதியிலிருந்தும் கேட்டுக்கொண்டிருந்தன2 என மலைபடுகடாம் இயம்புகிறது.

இத்துணை ஒலிகளையும், அவை எழும் சூழல்களோடு,அவற்றை எழுப்பிய நிலமாந்தர்,,உயிரினங்கள் ஆகியவற்றையும் விளக்கித் தொகுத்துவழங்கிய பெருங்கௌசிகனாரின் திறம் தனித்தன்மை வாய்ந்த ஒன்று என்பதில் ஐயமில்லை.

மதுரைக்காஞ்சி

மதுரைக்காஞ்சியில் குறிஞ்சிநில ஒலிச்சூழலமைவுடன் மருதநில ஒலிச்சூழலமைவும் நகருக்கேயுரிய ஒலிச்சூழலமைவும் விளக்கப்பட்டிருப்பதனை மற்றொரு வளர்ச்சிநிலை எனலாம்.தமது தொடர்நிலைச் செய்யுளின் நிகழிடத்திற்கேற்ப மாங்குடி மருதனார் பல்வேறு ஒலிச்சூழலமைவுகளையும் தொகுத்து வழங்கியுள்ளார்..எனினும் மலைப்பகுதிக்குரிய ஒலிச்சூழலமைவாகப் பெருங்கௌசிகனார் பாடிய விரிவான செய்திகளை வேறெந்த நூலிலும் காண இயலாது என்பது மலைபடுகடாம் நூலின் தனிச்சிறப்பு ஆகும்.இயற்கையெழில் நலன் சற்றும் சிதையாமல் மக்கள் வேட்டையாடியும் இயற்கைப் பயன்களைத் துய்த்தும் உணவுப்பொருள் தொகுப்பாளர்களாக வாழ்ந்த சமூகநிலையை மலைபடுகடாம் காட்டுகிறது.காடுகொன்று நாடாக்கி,நகர்மயமான சூழலும் உணவுப் பொருள் ஆக்கமும்,அங்காடி விற்பனையும் பெருகி இன்றைய காலம் போல் ஏற்றுமதி-இறக்குமதி வாணிக முறை செழித்திருந்த காலச்சூழலை மதுரைக்காஞ்சி காட்டுகிறது.எனவே ஒலிச்சூழலமைவும் அவ்வக்காலச் சமூகச் சூழலுக்கேற்பவே அமைந்துள்ளமையை இவ்விரு நூல்களும் தெற்றெனச் சொல்லோவியப்படுத்தியுள்ளன எனலாம்.

மதுரைக்காஞ்சியில் குறிஞ்சி நிலத்திற்குரிய ஒலிச்சூழலமைவாகத் தினை விளைநிலத்தில் கிளியை ஓட்டும் ஆரவாரமும் அவரைத் தளிரைத் தின்னவரும் காட்டுப்பசுவை விரட்டும் கானவர் ஆரவாரமும் குறவன் குழியில் விழுந்த ஆண்பன்றியைக் கொன்றதனால் உண்டன ஆரவாரமும் வேங்கை மரத்தில் பூப்பறிக்க வரும் மகளிர் ‘புலி புலி’என்று கூவியதனால் ஏற்பட்ட ஆரவாரமும் பன்றியைக் கொல்லுகின்ற புலியின் பூசலால் ஏற்பட்ட பேரொலியும் அருவி முழக்கும் இத்தகைய ஒலிகளால் மலையில் ஏற்பட்ட எதிரொலியும் தொகுத்துரைக்கப்பட்டுள்ளன.3

மருதநிலத்தில்,மீன் பிடிப்பவர்கள் மருதநிலத்து மீனைக் கொன்றுகுவித்தலால் ஏற்பட்ட ஓசையும், கரும்பைப் பிழியும்  எந்திரம் .இயங்கும் ஓசையும்,முதுமையினால் சேற்றில் விழுந்த எருதினைக் கள்ளையுண்ணுங் களமர் தூக்கிக் கரை சேர்க்கும்போது நிகழும் ஆரவாரமும், நெல் முற்றிய கழனிகளில் நெல்லை அறுப்பார் முழக்கும் பறையோசையும்,திருப்பரங்குன்றத்தில் திருவிழாக் கொண்டாடும் ஆரவாரமும்,மகளிர் தம் கணவரோடு நீராடும் ஆரவாரமும் பாணர் குடியிருப்பில் பாடலாலும் ஆடலாலும் எழுந்த ஓசையும் கலந்த ஒலிச்சூழலமைவைக் காண்கிறோம்.4இங்கே இன்னும் ஒருபடி மேலே சென்று, இவ்வோசை”அனைத்தும் அகல் இரு வானத்து இமிழ்ந்து இனிது இசைப்ப” என்கிறார்,மாங்குடி மருதனார்.5

நாளங்காடியில் எழும் ஓசைகளாக பொருள்களை வாங்கிச்செல்ல வந்த பல்வேறு மொழிகளையும் பேசும் மாந்தர் தம் கூட்டத்தின் ஆரவாரத்தையும்,கடல் போல முழங்குகின்ற முரசங்களை முழங்கி மக்களுக்கு அறிவிக்கும் பேராரவாரத்தையும் விளையாட்டாகக் குளத்தைக் கையால் குடைந்தால் ஏற்படும் ஒலிகளைப் போல ஒலியெழுப்பும் இசைக்கருவிகளை முழக்கியும்,இவற்றைக் கேட்டுக் களித்து ஆடுவாருடைய ஆரவாரத்தையும் குறிப்பிடுகிறார்.6

மதுரை நகரில் நால்வேறு தெருவிலும் உண்டாகும் ஆரவாரத்திற்கு உவமையாகச் சேரனின் நாள் ஓலக்கத்தில் அனைத்துக் கலைகளையுமுணர்ந்தோர் கூடித் தருக்கஞ் செய்யுங்கால் ஏற்படும் ஆரவாரத்தைக் குறிப்பிடுகிறார்.7

அல்லங்காடியில் மிகப் பேராரவாரம் ஏற்பட்டதாகக் கூறும் மருதனார்,பறவைகள் மாலைநேரம் வந்ததும் இருப்பிடத்திற்குத் திரும்பும்போது தம் இனத்தைச் சேர்ந்த மற்ற பறவைகள் ஒன்றுதிரள்வதற்காக ஒலி எழுப்புவது போல அந்த ஆரவாரம் இருந்தது எனக் குறிப்பிடுகிறார்.8

காவிரிப்பூம்பட்டினத்தில் காற்றால் செலுத்தப்படும் பாய்மரக்கப்பல்களிலிருந்து பல்வேறு பண்டங்களை இறக்குமதி செய்யும்போது எழுப்பப்படும் மகிழ்ச்சி ஆரவாரம் போல மதுரை நகர அல்லங்காடியில்

பேராரவாரம் காணப்பட்டது என்று இன்னொரு உவமையின் மூலம் விளக்குகிறார்.9வள்ளல் நன்னன் அரியணையேறிய நாளைப் ‘பெரும்பெயர் நன்னாள்’ என ஒவ்வோர் ஆண்டும் அவன் மக்கள் சிறப்புறக்கொண்டாடுவர் என்றும் ஆண்டுதோறும் அந்த நாளில் நன்னன் மக்களிடம் காணப்படும் ஆரவாரம்,நாள்தோறும்  மதுரை நகரின் முதல் யாமத்தில்  (மாலை 6 மணி முதல் இரவு 8மணி வரை) காணலாம் என மருதனார் கூறுகிறார்.10

பெருமகிழ்ச்சியும் பேராரவாரமும் தமிழகத்தின் எந்தப்பகுதியில் எந்தச் சூழலில்  நிலவும் என்பதனை மாங்குடி மருதனார் அறிந்து தம் பாடலில் பதிந்துவைத்துள்ளமை அவரது விரிந்து   பரந்த அறிவையும், சங்கப்புலவர்கள் தத்தம் நாட்டு எல்லைக்குள் முடங்கிவிடாமல் தமிழ்கூறுநல்லுலகம் தழுவிய பார்வையைப் பெற்றிருந்தனர் என்பதையும் தெளிவாக்குகின்றன.

போராரவாரம்:

பேராரவாரம் மிக்க சூழல்களையும் நிகழ்ச்சிகளையும் தொகுத்து வழங்கிய சங்கச் சான்றோர்கள் போராரவங்களையும் பதிவு செய்துள்ளனர்.புறப்பாடல்களை விட மிகுதியாக அகப்பாடல்களில் இவை நுவலப்பட்டுள்ளமை குறிப்பிடத்தக்கது.ஊரார் அலர் தூற்றலின் கொடுமையால் துன்புறும் தலைவியும் தோழியும்,அலரினால் எழுந்த ஆரவாரம் போராரவாரத்தைக் காட்டிலும் பெரிதாக விளங்கியதாக எடுத்துக்கூறும் வகையில் இப் பாடல்கள் அமைந்துள்ளன.

“அன்னி என்பவன் குறுக்கைப் போர்க்களத்தில் திதியன் என்பவனது தொன்மையான புன்னை மரத்தின் பெரிய அடியை வெட்டித் துண்டித்தபொழுது கூத்தர் அவனைப் போற்றிச் செய்த இன்னிசை முழக்கத்தை விடப் பெரிய ஆரவாரம் மிக்கதாக அலர் விளங்கியது.”11என்கிறார் வெள்ளிவீதியார்.

“அஃதை தந்தையாகிய அடுபோர்ச்சோழர்,பருவூர்ப் போர்க்களத்தில் சேரர்,பாண்டியராகிய இருபெரும் வேந்தரும் அழியும்படிப் போரிட்ட பின்னர் பகையரசர்களின் களிறுகளைக் கவரும்பொழுது ஏற்பட்ட பேராரவாரத்தை விடப் பெரிய ஆரவாரமாக அலர் எழுந்தது”12 என்கிறார் மருதம் பாடிய இளங்கடுங்கோ.

“பாண்டியன் நெடுஞ்செழியன்,தலையானங்கானம் என்னுமிடத்தில் கடுமையாகப் போர் புரிந்துசேரன், சோழன், திதியன், எழினி, எருமையூரன், இருங்கோவேண்மான், இயல்தேர்ப்பொருநன் ஆகிய ஏழு பேரையும் ஒருபகற்பொழுதில் வென்று அவர்தம் வெண்கொற்றக்குடைகளைக் கைப்பற்றி உலகோரால் புகழப்பட்டான்.அப் போரில் பகைப்புலத்தரசர் தம் படைகளைக் கொன்று களவேள்வி செய்த ஞான்று அவனுடைய வீரர்கள் ஆர்த்த ஆர்ப்பினும் பெரிதாக அலர் ஆரவாரம் இருந்தது”13 என்கிறார் நக்கீரர்.

மறப் போரில் வல்ல செழியன் கூடல் என்னும் போர்க்களத்தில் சேரரும் சோழரும் மாறுபட்டுப் போர் புரியவந்தபொழுது அவர்தம் கடல் போன்ற பெரிய படையை அவர் கலங்குமாறு தாக்கிச் சேரரும் சோழரும் தமது முரசங்களை விடுத்துத் தோற்றோடுமாறு செய்தபொழுது வெற்றிச் சிறப்புமிக்க அப் போர்க்களத்தில் எழுந்த ஆரவரத்தைக் காட்டிலும் மிகப் பெரும் ஆரவாரத்துடன் அலர் எழுந்துள்ளது’14என்கிறார் பரணர்.

பாண்டியன் நெடுஞ்செழியன் பகைத்துப் போருக்கு வந்த ஏழு பகைமன்னர்களையும் வீழ்த்தி வெற்றிகொண்டவேளையில் ஆலங்கானப் போர்க்களத்தில் எழுந்த பேராரவாரத்தைவிடப் பெரிய ஆரவாரத்துடன் அலர் எழுந்தது’15என்கிறார் கல்லாடனார்.

“வாகை என்னும் இடத்திலமைந்த போர்க்களத்தில் கொங்கர் மீது பசும்புண்பாண்டியன் தொடுத்த போரில் பாண்டியன் சார்பாகப் போரை நடத்திச் சென்ற அதிகன் உயிரிழந்து களிறொடு வீழ்ந்தகாலைக் கொங்கரிடையே எழுந்த ஆரவாரத்தை விட அலர் மிகப் பேராரவாரம் கொண்டதாக விளங்கியது”16 என்கிறார். பரணர்.

இங்ஙனம் அலரால் எழுந்த ஆரவாரத்துடன் போர் ஆரவாரத்தை ஒப்பபிடும் பாடல்கள் அனைத்தையும் விரித்துரைத்தலோ இப் போர்களைக் குறித்த ஆராய்ச்சியோ இக் கட்டுரையின் நோக்கத்திற்குப் பொருந்தாதன.

மக்கள் திரளாகக் கூடி எழுப்பும் ஆரவாரம் என்னும் வகையில்,அக் காலத்தில் போர்க்களத்தில் எழும் ஆரவாரத்தை மட்டுமே கூறமுடியும் என்னும் நிலையிருந்தமைக்கு இப் பாடல்கள் சான்றளிக்கின்றன.

தன்மைநவிற்சியையே அணிகலனாகக் கொண்டிருந்த சங்க இலக்கியத்தில் புலவர்களின் கற்பனைத் திறன் வெளிப்படும் உயர்வுநவிற்சியாகவே இத்தகைய ஒப்பீடுகள்(அலரினால் ஏற்பட்ட ஆரவாரம்=போர்க்களத்தில் நிகழும் ஆரவாரம்)அமைந்துள்ளன எனலாம்.

ஆரவாரம் மிக்க அலர், தலைவிக்கும் தோழிக்கும் துன்பம் விளைத்தலைப் போன்றே, போரினால் ஏற்படும் ஆரவாரம் மன்பதைக்கு-மனிதநேயம் போற்றுவோர்க்குத்- துன்பம் விளைவிப்பது எனப் புலவர் கருதியிருக்கக் கூடும்.அத்தகைய தம் குறிப்பை இவ்வொப்பீடுகள் வழி  சமுதாயத்திற்கு உணர்த்த விரும்பியிருக்கக் கூடும் எனக் கருத இடமுள்ளது.

முரண் ஒலி அல்லது மாறுபட்ட ஒலிகள்

முரண்பட்ட ஒலிகளைத் தொகுத்து வழங்கி, அம் முரண் மூலம் கலைத்திறனை வெளிப்படுத்தும் உத்தியைச் செவ்வேள் குறித்து நல்லழிசியார் இயற்றிய ஒரு பரிபாடல் செய்யுள் மூலம் அறிகிறோம்.திருப்பரங்குன்றத்தில் ஒன்றினுக்கொன்று மாறுபட்ட, நயமிகு ஒலிகள் பல நிறைந்திருக்கும் என்று நல்லழிசியார் தமது பாடலில் குறிப்பிடுகிறார்..”.பாணருடைய இனிய யாழிசை ஒரு புறமும்,வண்டுகள் இமிரும் இசை மற்றொரு புறமும்,வேய்ங்குழலின் உள்ளங்கரைக்கும் இசை ஒரு புறமும், தும்பிகளின் பண்ணார் இசை மற்றொரு புறமும், முழவின் முழக்கம் ஒரு புறமும், அருவியின் ஆர்ப்பரிப்பு மற்றொரு புறமும், பாடல் வல்ல விறலியர் ஒருபுறம் ஆடிடவும், மற்றொரு புறம் காற்றின் அசைவினால் பூங்கொடி அசைந்தாடுதல் மற்றொரு புறமும், பாண்மகள் பாலைப்பண்ணை அழகுறப் பாடுவது ஒருபுறமும், ஆடுகின்ற மயிலின் அரிந்த குரல் மற்றொரு புறமும் என வேறுவேறான இசைமாறுபாடுகள் ஒருங்கு திருப்பரங்குன்றத்தில் ஒலித்துக்கொண்டிருந்தன”17 என அவர் பாடலில் கலைநயந்தோன்றக் குறிப்பிடுகிறார்.

யாழிசை-வண்டிசை, குழலிசை-தும்பியிசை, விறலிஆடல்-பூங்கொடி அசைந்தாடல், பாடினியின் பாலைப் பண்-மயிலின் அரிந்த குரல் என முரண்களை நிரல்படுத்தி, ’மாறு அட்டான் குன்று’17அ எனப் புகழப்படும் திருப்பரங்குன்றத்தில் இத்தகைய மாறுபாடுகளைக் கலைக்கண்ணுடன் ஏற்றுக்கொள்ளும் மக்களின் கலையார்வத்தைப் புலப்படுத்துகிறார் எனக் கொள்ளலாம்.

பாடல் பெற்ற பல்வேறு ஒலிகள்

அருவி ஒலி

இயற்கையொலிகளில் அருவி ஒலியை மிகப் பெரிதும் சங்கச் சான்றோர் போற்றியுள்ளமைக்குச்  சங்கப்பாடல்கள் சான்று பகர்கின்றன.

‘பெருவரை அடுக்கத்து அருவி ஆர்ப்ப’18 எனவும்‘அருவி விடரகத்து இயம்பும் நாட’19 எனவும் அதன் ஆரவாரத்தையும்“ஒலிவெள் ளருவி யோங்குமலை நாடன்”20 எனவும் ‘ஒல்லென விழிதரு மருவி’21எனவும் அதன் ஒலிச்சிறப்பையும் பதிவுசெய்துள்ளனர். ‘இன் இசை இயத்தின் கறங்கும் கல்மிசை அருவி’22என்று அருவியின் ஓசையை ஓர் இசைக்கருவியோசையாகவே அவர்தம் செவிகள் நுகர்ந்துள்ளன.’வயங்குவெள் அருவி இன்இசை இமிழ்இயம் கடுப்ப’23ஒலித்ததாக அவர்கள் கருதினர். ‘துன்னரும் நெடுவரைத் ததும்பி அருவி தண்ணென் முழவின் இமிழிசை காட்டும்’24என்றும் ‘பெருவரை மிசையது நெடு வெள் அருவி முதுவாய்க் கோடியர் முழவின் ததும்பி’25என்றும் அருவி ஒலியை முழவு ஒலியாகவே அவர்கள் சுவைத்தனர்.முழவு ஒலியாக மட்டுமின்றி முரசு ஒலியாகவும்26:  பறை இசையாகவும்27 அவர்கள் கருதிப் போற்றிவந்துள்ளமையை அறிகிறோம். ,முழவு,முரசு,பறை ஆகிய இசைக்கருவிகள் பழந்தமிழரால் பெரிதும் போற்றப்பட்டன என்பதற்கும் இத்தகு ஒப்புமைகள் சான்றாக விளங்குகின்றன.

இடிமுழக்கம்:

,இடிமுழக்கம்- நள்ளிரவில் ஏற்படும்போது- அஞ்சத்தக்க பெருமுழக்கமாகக் கருதப்பட்டது.28.இடிமுழக்கம் முரசுமுழக்கத்திற்கு ஒப்புமையாகக் கூறப்பட்டது.29 புலியின்  உறுமல் இடிமுழக்கம் போன்றிருந்ததாகப் புலவர்கள் பாடியுள்ளனர்.30.இடியின் கடுமை பாம்புகளுக்கு ஊறு விளைக்கும் என்னும் நம்பிக்கையும் சங்ககாலத்தில் இருந்தது.31இடிமுழக்கத்தைக் கடுங்குரல் எனப் புலவர்கள் பாடியது உண்மையேயெனினும்32 இக் கடுங்குரலையும் ‘இன் இசை’என்றும் போற்றியுள்ளமை33 குறிப்பிடத்தக்கது.

சங்கச் சான்றோர் தம்மைச் சூழ ஒலித்த அனைத்து ஒலிவகைகளையும் தமது பாடல்களில் பதிவுசெய்து வைத்துள்ளனர்.சங்கப் பாக்களைப் பயிலும் மாணவர் ஒருவர் எத்தகைய ஆழ்ந்த ஆய்வுமின்றியே, தேர் முழக்கம்34,,கடல்முழக்கம்35, புலி உரறும் ஓசை36,பெண்யானையின் துயரக் குரல்37களிற்றின் முழக்கம்38,பறவை ஆரவாரம்39,ஊர் ஆரவாரம்40, தும்பியின் இன்னிசை41,குயிலின் கூவல்42,கூகையின் அச்சம் தரும் குரல்43 எனப் பல்வேறு ஒலிவகைகளைப் பற்றிய சுவைமிகு குறிப்புகளைக் காணமுடியும்.இவற்றைத் தொகுத்துக் கூறமுற்பட்டால் கட்டுரைப் பணி கலைக் களஞ்சியப் பணியாக விரிவடையும்.எனினும் அத்தகைய விரிவான ஆய்வுக்கு ஒரு தூண்டுகோலாக விளங்குவதே இக் கட்டுரையின் நோக்கமாகும்.தமது பாடலுக்கேற்ப ஒலிச்சூழலை அமைத்துக்கொள்வது மட்டுமின்றி, (இக்கால இலக்கியங்களில் பெரிதும் போற்றப்படும்) நடப்பியல் நெறியும் மனிதநேயமும் .ஒருங்கிணைந்த நெறியில் தமது பாடுநெறியைச் சங்கச் சான்றோர் அமைத்துக் கொண்டுள்ளமைக்கு இரு சான்றுகளை இனிக் காணலாம்.

ஒலி நிறைந்த வாழ்க்கைமுறை

முற்றிலும் நகர்மயமாகவும் பொறிமயமாகவும் அமைந்துவிட்ட இக்காலவாழ்க்கைமுறையில் வைகறைத் துயிலெழுந்தது முதல் இரவு கண்ணயரச் செல்லும் வரை பல்வேறு ஒலிகளை-நாம் விரும்பாவிடினும்-

செவிமடுத்தே ஆகவேண்டும்.மூவாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்னரும் இதே நிலைதான் இருந்ததாக மதுரைக்காஞ்சி உரைக்கிறது.நாளங்காடிச்சூழலும் அல்லங்காடிச்சூழலும் இரவு பகல் வேறுபாடின்றிப் பரபரப்பாக வாழ்ந்த வாழ்க்கைமுறையை ஏற்படுத்தியுள்ளன.

பரணரின் அகநானூற்றுப் பாடலொன்றில் தலைவி கூற்றாக,இரவு முதல் வைகறை வரை உறக்கமில்லாத ஒலிமிக்க வாழ்க்கைச்சூழல் நிலவியதாகக் காட்டப்படுகிறது.44.

ஒயாத விழாக்கோலம் பூண்டிருத்தலே அக்காலத்தில் நகர்களுக்குரிய பண்பென்பதால் நகர் எந்நேரமும் இயங்கிக் கொண்டிருக்கும்;அப்படித்தப்பித் தவறி “விழாக்கள் இல்லையெனினும் நகர் ஒலியடங்கிவிடாமல்

இயங்கும்;ஒருவேளை கடைத்தெருக்களும் ஏனைய தெருக்களும் ஒலியடங்கி ஓய்ந்தாலும் அன்னை துஞ்சாமல் கடுஞ்சொற்களை ஒலித்துக்கொண்டிருப்பாள்;வீட்டையே சிறைக்கூடமாக மாற்றும் அன்னை ஒருவேளை உறங்கிவிட்டாலும் நகரைக் காவல்செய்யும் நகர்க்காவலர் உறங்காது விழிப்புணர்வுடன் செயற்பட்டு ஒலி எழுப்பிக் கொண்டிருப்பர்;ஒருவேளை அவர்கள் உறங்கிவிட்டாலும் கூரிய பற்களையுடைய நாய் உறங்காமல் குரைத்துக்கொண்டிருக்கும்;நாய் உறங்கி விட்டாலும் பேய்கள் திரியும் நள்ளிரவில் கூகை கொடுமையாகக் குழறிக்கொண்டிருக்கும்;கூகை குழறுதலை நிறுத்தி ஓய்வெடுத்துக்கொண்டால் மனையுறையும் கோழிச்சேவல்கள் கூவி ஒலியுண்டாக்கும்;இவையெல்லாம் மடிந்தாலும் நம் தலைவர் வாரார்.”எனத் தலைவி வருந்துவதாகக் குறிப்பிடும் இப் பாடல் இரவு முதல் வைகறை வரை ஒலியற்ற அமைதியான சூழல் ஏதுமில்லா நிலையைப் படம் பிடித்துக் காட்டுகிறது.மதுரைக் காஞ்சியும் பட்டினப்பாலையும் நெடுநல்வாடையும் காட்டும் இத்தகைய ஓய்வறியா நகர்வாழ்க்கையையே எடுத்துரைக்கின்றன.

ஒலிமாசு தவிர்த்தலும் உயிர்நேயம் பேணலும்.

போக்குவரவுத் துறையில்  பயன்படும் ஊர்திகள் அனைத்தும் நகரில் பேரொலியை ஏற்படுத்தி உடல்நலனுக்கும் ஊறு விளைவித்தலைத் தவிர்ர்க்கும் நெறிகளைப் பற்றி இன்று சிந்தித்துவருகிறோம்.இத்தகைய சிந்தனை சங்கச் சான்றோரால் வெளிப்படுத்தப்பட்டுள்ளமை இங்குக் குறிப்பிடத்தக்கது.

உமணர் வெள்ளை உப்பை விலைபகர்ந்து வரும்வேளையில் அவர்தம் வண்டிகள் மணலில் இயங்குங்கால் எழும் ஓசையைக் கேட்டு வயலிலுள்ள வெண்குருகுகள் அச்சங்கொள்ளும் என்னும் குறிப்பைத் தலைவி கூற்றாக அம்மூவனார் குறிப்பிடுகிறார்45.

சகடம் மணலில் மடுத்து முழங்கும் ஓசைக்குக் கழனி நாரை அச்சங்கொள்ளும் என்னும் குறிப்பு உள்ளுறைப் பொருளாகத் தலைவன் சான்றோர் முன்னிலையில் அருங்கலன் எடுத்துத் திருமணம் வரைந்துகொண்டால் அலர் எழுப்பிவரும் ஏதிலாட்டியர் அஞ்சி வாய்மூடியிருப்பர் என்பது கூறப்பட்டாலும் சூழல் பற்றிய எண்ணமும் ஒலிமாசு குறித்த குறிப்பும் இப் பாடல்வழி வெளிப்படுத்தப்பட்டுள்ளதனை மறுத்தல் இயலாது.

முல்லைக்குத் தேரும் மயிலுக்குப் போர்வையும் நல்கி உயிர்நேயம் போற்றிய சங்க காலத்தில் உயிரினங்களுக்குத் தேரொலியால் ஊறு நிகழக்கூடாது எனக் கருதிய தலைவனைப் பற்றித் தோழி கூற்றாகக் குறுங்குடி மருதனார் இயற்றிய அகநானூற்றுப் பாடல் தெரிவிக்கிறது46.

வளைந்த தலையாட்டத்தாற் பொலிந்த கொய்த பிடரிமயிரினையுடைய குதிரைகள் தேரை இழுத்து விரைந்து வருகின்றனதேருக்குப் பொலிவும் சிறப்பும் வழங்குவன அத் தேரில் பிணைக்கப்பட்டுள்ள மணிகளே எனல் மிகையன்று..’தேர்மணித் தெள்ளிசை’47’திண்தேர்த் தெரிமணி’48 ‘இன்மணி நெடுந்தேர்’49 என்னும் தொடர்கள் தேருடன் மணி கொண்டுள்ள தொடர்புக்கும் மணியொலியால் தேரின் இயக்கமும் வருகையும் உணர்த்தப்படுதற்கும் சான்று பகர்வன.இந்நிலையில் தேர்மணி ஒலி எழுப்புதல் வண்டுகளை அச்சுறுத்தும் எனவும் இதன் விளைவால் தம் துணையுடன் இருக்கும் வண்டுகள் பிரிந்துசெல்ல நேரிடும் எனவும் தெளிந்து தேரின் மணிகளை இறுக்கிக் கட்டி அவை ஒலியெழுப்பாமல் செலுத்திய தலைவனின் அருள் உள்ளத்தை எடுத்துரைக்கும் தோழி, வண்டுகள் தம் துணையைப் பிரிதல் கூடாது என எண்ணும் தலைவன், தலைவியைப் பிரிந்திராது, விரைவில் வருவான் என்று தலைவிக்கு ஆறுதலுரை பகர்வதாக இப்பாடல் அமைந்துள்ளது.இங்ஙனம் ஒலி மாசு தவிர்க்கும் எண்ணமும் வல்லொலிகளை எழுப்பி உயிரினங்களின் இயல்பான வாழ்க்கைக்கு ஊறு ஏற்படுத்திவிடக் கூடாது என்னும் உயர்நெறியும் சங்கப் பாடல்களில் வலியுறுத்தப்பட்டிருப்பது தமிழர் தம் தொல்நாகரிகச் சிறப்புக்கு மற்றுமோர் சான்றாகும்.

ஒலிச்சூழலமைவும் வாழ்வியல் விழுமியங்களும்

ஒலிச்சூழலமைவின் வழி வாழ்வியல் விழுமியங்களை நயம்பட உரைத்தலும் சங்கப் புலவரின் பாடுநெறிகளுள் ஒன்றாகத் திகழ்ந்தது. ‘புன்னையினது மேலோங்கி வளைந்த கரிய அடித்தண்டினையுடைய பெரிய சினையிலே புதுவதாக வந்து தங்கிய வெளிய நாரை நரலுதல் ஆய் அண்டிரனது நாளோலக்கத்திலே இரவலர் பரிசிலாகப் பெற்ற அழகு செய்யப்பட்ட நெடிய தேரினது ஒலி போல் ஒலிக்கும்’.என்றுரைக்கும் நற்றிணைப் பாடல்(167) இயற்கையெழிலையும் ‘கொடை ‘ என்னும் வாழ்வியல் விழுமியத்தையும் ஒரே குரலில் போற்றிப் பாராட்டுவதைக் காண்கிறோம்.நாரையின் ஒலிச்சூழலமைவும் ஆய் அண்டிரனின் நாளோலக்கம் என்னும் வரலாற்றுச் சூழலமைவும் ஒப்ப நோக்கப்படுவதுடன் நாரைக்கூட்டத்தின் நரலுதலை எண்ணுந்தோறும் ஆய் அண்டிரனின் நாளோலக்கத்தையும் அவனால் பரிசிலாக வழங்கப்பெற்ற தேர்களின் ஒலிச்சூழலமைவையும் பாடலைக் கற்போர் மனக்கண்ணில் தோன்றுமாறு செய்யப்பட்டுள்ளது. மூவாயிரம் ஆண்டுகளுக்குப் பின்னும் ஆய் அண்டிரனின் நினைவு நிலைத்துநிற்க வழி செய்த பெயர் தெரியாத அப் புலவர் நம் போற்றுதலுக்குரியவர்.

ஓரம்போகியார் இயற்றிய பாடல் ஒன்றில்“அஃறிணையாகிய கம்புள் கோழி தன் பெட்டையைக் கூவியழைக்கும் கழனியூரனே! தலைவியை வரைவு கொள்ளுதற்குரிய முயற்சி மேற்கொள்ள நீ அறிந்திலையோ” 50 என அறிவுறுத்தும் வகையில் கம்புள் பறவையின் அகவல் ஓசை பொருள்நயம்பட விளக்கப்படுகிறது.

இயற்கை-செயற்கை:நேர்முரண்

இயற்கைச் சுழலமைவுடன் செயற்கைச் சூழலமைவு எதிர்நிறுத்தப்பட்டு வாழ்வியற்சூழல்கள் புதிய முறையில் விளக்கம்பெறும் இக்காலப் புதுமையியல் உத்தி,சங்க இலக்கியத்திலும் அமைந்து கருத்துவிருந்து வழங்குகிறது. ‘கரும்பின் எந்திரம் களிற்றெதிர் பிளிற்றும்’51என்னும் பாடலடிஇயற்கையாக முழங்கும் களிற்றுடன் அப் பிளிறலைப் போன்றே முழக்கம் எழுப்பக்கூடிய கருப்பாலை எதிர்நிறுத்தப்படுகிறது.களிறு கரும்பைச் சுவைக்கும் அவாவின் உந்துதலால் பிளிறுகிறது;கருப்பாலையோ கரும்புகளை உள்வாங்கிப் பிழிந்து சாறு வேறாக்கிவிட்டு (மேலும் பிழிதற்குக் கரும்பை வேண்டி) முழங்குகிறது.அறம் நீங்கிய இன்பத்தில் திளைத்துவிட்டு வாயில்வேண்டிவந்து நிற்கும் தலைவனின் வேண்டுகோள் குரல் கருப்பாலையின் முழக்கமாக நமக்குப் படுகிறது.இல்லறத்தை நல்லறமாக நடத்தவேண்டிய பொறுப்பை மறந்துவிட்டுப் புறத்தே திரிந்த தலைவனிடம் நீதிவேண்டி முழங்கும் தலைவி உண்மையான பசியால் உந்தப்பட்டு முழங்கும் களிற்றை நம் மனக்கண் முன் நிறுத்துகிறாள்.இங்ஙனம் ‘இயற்கை-செயற்கை எதிர்முரண்’,படிப்போர் உள்ளத்தில் ஒரு முரண்காட்சிப்படிமத்தைத் தோற்றுவிக்கும் என்பதற்கு இப் பாடல் ஒரு சான்றாகும்.

சங்க இலக்கியத்தின் உள்ளடக்கத்திலும் உத்திமுறையிலும்  ஒலிச்சூழலமைவுகள் பெற்றுள்ள சிறப்பிடமும் அவை இலக்கிய ஆர்வலர்க்கும் ஆய்வாளர்க்கும் வழங்கும் செய்திகளும் விரிவான ஆய்வுக்குரியன.

மரபில் ஆழங்கால்பட்டுப் புதுமையைச் சுவைக்கும்  ஆய்வாளர்கள் இப் பணியில்  முனைந்தால்

சங்க இலக்கியக் கல்வி மேலும் சிறப்படையும்.

அடிக்குறிப்புகள்

1.மலைபடுகடாம்:அடிகள்- 294-344

2.மலைபடுகடாம்:அடிகள்- 345-348

3.மதுரைக்காஞ்சி:அடிகள்-291-299

4.மதுரைக்காஞ்சி:அடிகள்-254-266

5. மதுரைக்காஞ்சி:அடி-267

6.மதுரைக்காஞ்சி:அடிகள்359-364

7.மதுரைக்காஞ்சி:அடிகள்-523-526

8. மதுரைக்காஞ்சி:அடிகள்-543-544

9. மதுரைக்காஞ்சி:அடிகள்-536-538

10. மதுரைக்காஞ்சி:அடிகள்-618-619

11அகநானூறு-:45

12.அகநானூறு-96

13.அகநானூறு-36

14.அகநானூறு -116

15.அகநானூறு-209

16.குறுந்தொகை-393

17.பரிபாடல்-17

17அ.மேற்படி.அடி.21

18.நற்றிணை-4

19.குறுந்தொகை-42

20.ஐங்குறுநூறு:அன்னாய்வாழி.ப்பத்து-(21:)-205

21.ஐங்குறுநூறு-தெய்யோப்பத்து-(24)-233

22.அகநானூறு-25

23.அகநானூறு-172

24.குறுந்தொகை.-365

25.குறுந்தொகை-78

26.அகநானூறு-:143

27அகநானூறு-229

28நற்றிணை68,129

29.நற்றிணை-380

30.நற்றிணை:344.,குறுந்தொகை-237,396,ஐங்குறுநூறு:அன்னாய்ப்பத்து-(22)218.,

-அகநானூறு:389,

31 குறுந்தொகை158,,குறுந்தொகை-268.

32. நற்றிணை.289,குறுந்தொகை396

33 குறுந்தொகை-200

34. (நற்றிணை-111,227,-207, குறுந்தொகை-78,குறுந்தொகை-336

35. நற்றிணை-67, 117, 138.ஐங்குறுநூறு-171, பதிற்றுப்பத்து-55

36.நற்றிணை-.154.

37.நற்றிணை-14

38.குறுந்தொகை-307

39. நற்றிணை-.195,267,287

40. நற்றிணை-320,.348

41.நற்றிணை-17

42.ஐங்குறுநூறு- இளவேனிற்பத்து (35)-.341

43. நற்றிணை-.167, 189

44. அகநானூறு.122

45.நற்றிணை-4

46.அகநனூறு-4

47. நற்றிணை-287

48. நற்றிணை-323

49. குறுந்தொகை.301

50. ஐங்குறுநூறு:தோழி கூற்றுப்பத்து-60

51. ஐங்குறுநூறு:-தோழி கூற்றுப் பத்து-55

Tags: 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*
*